Η παρούσα κυβέρνηση (κυβερνά ήδη επτά χρόνια), που επαγγέλθηκε ένα κράτος σύγχρονο, αποτελεσματικό, το οποίο θα αντιμετωπίζει τους πολίτες με όρους νομιμότητας και αξιοκρατίας, έμεινε σε πολλά στις εξαγγελίες.
Ηοικονομική κρίση που προκάλεσε τεράστιες οικονομικές καταστροφές σε εθνικό επίπεδο και σε χιλιάδες πολίτες, που κατάφερε βαριά πλήγματα στην οικονομία και την κοινωνική συνοχή, φαίνεται πως δεν συνετέλεσε καθοριστικά στην αναμόρφωση της λειτουργίας του κράτους.
Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, παρά τις συντονισμένες προσπάθειες που καταβλήθηκαν στα χρόνια της κρίσης και μετά, δεν απέδωσαν μια κρατική μηχανή που να διαθέτει ελεγκτικά συστήματα δομημένα και αποτελεσματικά, ικανά να μαζεύουν φαινόμενα διαφθοράς, που πλέον η λειτουργία τους έχει γίνει αντιληπτή με διάχυση στην ελληνική κοινωνία.
Τα φαινόμενα διαφθοράς που υπήρξαν καθεστώς για πολλά χρόνια πριν από την κρίση δεν αντιμετωπίστηκαν, ούτε οι μηχανισμοί παραγωγής τους άλλαξαν ουσιαστικά.
Από την άλλη, οι σημαντικές πρόοδοι σε πάρα πολλούς τομείς με την αξιοποίηση τεχνολογικών δυνατοτήτων και ψηφιακών λύσεων δεν μπόρεσαν να αναστείλουν οργανωμένες ομάδες ιδιοποίησης κοινοτικών και εθνικών πόρων, οδηγώντας εκατομμύρια ευρώ σε τσέπες ημετέρων και πάντως εκείνων που ξέρουν – και πολιτικά διευκολύνονται και συναλλάσσονται – για να μπαίνουν σε επιδοτήσεις, προγράμματα πάσης φύσεως και να απομυζούν το δημόσιο και κοινοτικό χρήμα.
Οι αποκαλύψεις για τη διαχείριση εκατομμυρίων στον ΟΠΕΚΕΠΕ και τώρα για τα προγράμματα κατάρτισης και επιμόρφωσης εργαζομένων επιβεβαιώνουν μια πραγματικότητα οδυνηρή από πολιτικής πλευράς αλλά και από την πλευρά της λειτουργίας του κράτους.
Οτιδήποτε διευκόλυνε επί χρόνια φαινόμενα διαφθοράς, όποιες ομάδες και συστήματα λυμαίνονταν συγκεκριμένους χώρους, επιβίωσαν και με την παρούσα κυβέρνηση, χωρίς να τεθούν σε νέα βάση η διαχείριση εκατομμυρίων ευρώ, αλλά και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, με αποτέλεσμα το γαϊτανάκι της διαφθοράς να συνεχίζεται προκαλώντας τους πολίτες εκείνους που εργάζονται τηρώντας τη νομιμότητα και επιθυμούν να ζουν σε μια χώρα με κανόνες.
Η χώρα μας, που διαθέτει με τα επίσημα διεθνή δεδομένα μια μέση θέση σε θέματα διαφθοράς, έχει τη 50ή θέση, δηλαδή ούτε διεφθαρμένη ούτε καθαρή από διαφθορά, εντούτοις σε έγκυρες μετρήσεις εμφανίζεται οι πολίτες της να έχουν σε υψηλότατα ποσοστά, περί το 93%, την άποψη ότι η διαφθορά ζει και βασιλεύει. Κάτι που σημαίνει πως ο κόσμος καταλαβαίνει τι παίζεται, υποψιάζεται κι ας μην ξέρει λεπτομέρειες, έχει παραδείγματα ανθρώπων που βρίσκονται πολύ γρήγορα με πολλά λεφτά και λοιπά.
Και πάμε τώρα στις ευθύνες για αυτή τη νοσηρή κατάσταση, νοσηρή και από οικονομικής αλλά και από πολιτικής και κοινωνικής πλευράς. Μην ανατρέξουμε πάλι σε αυτούς που χρόνια κυβέρνησαν και έχουν ευθύνες, αλλά στον παρόντα χρόνο, διότι το παρελθόν είναι γνωστό και οι πραγματικότητες που δημιούργησε επίσης γνωστές σε όλους.
Η παρούσα κυβέρνηση (κυβερνά ήδη επτά χρόνια), που επαγγέλθηκε ένα κράτος σύγχρονο, αποτελεσματικό, το οποίο θα αντιμετωπίζει τους πολίτες με όρους νομιμότητας και αξιοκρατίας, έμεινε σε πολλά στις εξαγγελίες.
Θα μου πει κάποιος δεν βελτιώθηκε η κατάσταση; Σε ορισμένα ναι, σε άλλα όχι και σε κάποια έγινε και χειρότερη. Σε κάθε περίπτωση η ευθύνη της προσδιορίζεται στο τι μπορούσε – και μπορούσε – καλύτερα να κάνει και όχι σε εκείνα που έκανε, αλλά ήταν λίγα για να αντιμετωπιστούν φαινόμενα διαφθοράς.
Πάντως, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, μέχρι τις εκλογές έχουμε να δούμε πολλά ακόμα τεύχη με υποθέσεις διαφθοράς που μόνο καλό δεν κάνουν σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε σύγχυση και σε μια πολιτική που απαξιώνεται στα μάτια των πολιτών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…