Στο αρχείο θα παραμείνει η υπόθεση των υποκλοπών σύμφωνα με τη νέα απόφαση του Αρειου Πάγου.
Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας μελέτησε τα αιτήματα που είχαν υποβληθεί από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τον πρώην υπουργό Χρήστο Σπίρτζη και τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ, που εκπροσωπεί θύματα των παρακολουθήσεων και αποφάσισε προς το παρόν, για νομικούς λόγους, να μη διατάξει εκ νέου έρευνα για τις υποκλοπές, υπόθεση που έχει προκαλέσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια θύελλα πολιτικών αντιδράσεων.
Σύμφωνα με την αιτιολογία της απόφασης «κρίθηκε ότι δεν ανεφάνησαν νέα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία, που να δικαιολογούν την επανεξέταση της υπόθεσης».
Αναλυτικά η αιτιολογία της απόφασης
«Οι από 4-6-2026 και 14-7-2026 αιτήσεις του Αθανασίου ΚΟΥΚΑΚΗ με τις οποίες ζητούσε:
i. την, κατ’ άρθρο 43 παρ.6 ΚΠΔ, ανάσυρση της δικογραφίας, κατά το μέρος που αυτή τέθηκε στο αρχείο κατ’ άρθρο 43 παρ. 4 ΚΠΔ , με τα από 25-7-2024 και 7-1-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και
ii. τη διενέργεια περαιτέρω προκαταρκτικής εξέτασης,με τη λήψη μαρτυρικών καταθέσεων των αναφερόμενων στις κρινόμενες αιτήσεις προσώπων και τη διενέργεια και άλλων ανακριτικών πράξεων, απορρίφθηκαν, καθόσον κρίθηκε ότι δεν ανεφάνησαν νέα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία, που να δικαιολογούν την επανεξέταση της υπόθεσης και ότι τα επικαλούμενα από τον αιτούντα ως νέα στοιχεία, ουδόλως συνιστούν τέτοια ,κατά την έννοια του νόμου, αλλά επανάληψη ισχυρισμών που ήδη έχουν εξεταστεί, αξιολογηθεί και κριθεί και επομένως το οιονεί δεδικασμένο, που δεσμευτικά προκύπτει από τις παραπάνω πράξεις του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου , δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο.
Περαιτέρω κρίθηκε ότι, σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ,ότι τελέστηκε κατασκοπεία , γεγονός που κρίθηκε ότι δεν συμβαίνει εν προκειμένω, οι προτεινόμενοι να εξεταστούν ως μάρτυρες είναι , κατά τον ίδιο τον αιτούντα, οι δράστες αυτής (κατασκοπείας) και η οποιαδήποτε σχετική μαρτυρική τους κατάθεση, που θα λαμβανόταν στο στάδιο αυτό , θα ετίθετο στη συνέχεια εκτός δικογραφίας και δεν θα λαμβανόταν υπόψη σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο δικονομικό στάδιο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 244 παρ.3 ΚΠΔ και ότι η αναφερόμενη στην πρώτη αίτηση δημοσιευθείσα δήλωση του κηρυχθέντος ως ενόχου με την παραπάνω πρωτοβάθμια απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, Tal Dilian ότι: « πωλούμε σε κρατικές υπηρεσίες σύμφωνα με όλους τους απαιτούμενους κανονισμούς , αλλά ποτέ δεν λειτουργούμε τα συστήματα για λογαριασμό τους. Δεν λειτουργήσαμε ποτέ κανένα σύστημα στην Ελλάδα», όπως και τα αναφερόμενα στην αγωγή , που ο ίδιος (Tal Dilian) κατέθεσε, ενώπιον των αρμοδίων δικαστικών αρχών του Ισραήλ, σε βάρος του αιτούντα , ασφαλώς και δεν συνιστούν νέο ουσιώδες πραγματικό περιστατικό ή στοιχείο, κατά την έννοια του νόμου, που να δικαιολογεί την επανεξέταση της υπόθεσης, αφού δεν αναφέρεται στην εν λόγω δήλωση ή στην αγωγή ότι το εν λόγω λογισμικό πωλήθηκε από τον ίδιο (Tal Dilian) ή εταιρεία συμφερόντων του σε οποιαδήποτε ελληνική κρατική υπηρεσία, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο αιτών, αλλά ότι τέτοια πώληση, που ο αιτών ισχυρίζεται ότι έλαβε χώρα, θα ήταν νόμιμη. Άλλωστε, εκτός των άλλων, ο ίδιος (Tal Dilian), ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών ισχυρίστηκε ότι « ποτέ δεν έχει έρθει αυτό το λογισμικό στη χώρα. Και δεν έχει έρθει γιατί ποτέ δεν πουλήθηκε από την Ιντελέξα sa ή από εταιρείες οι οποίες ο Ντίλιαν ελέγχει».